Twoje Słowo: dziękuję :)

(fot. http://www.prezent.pomysl.com/ready/46_b.jpg)

Między nami...

Komunikacja damsko-męska: to w ogóle możliwe?
Czym się różni...

(fot. http://www.flickr.com/photos/badjonni/474558791/in/faves-37444014@N08/)

"Nazywać każdą rzecz odpowiednim imieniem"

Nazywaj rzeczy po imieniu

Maj

(fot. http://www.flickr.com/photos/obo-bobolina/1805425014/in/faves-37444014@N08/)

Oto jest. Wreszcie. Wymarzony, wytęskniony, słoneczny, ciepły (chciałoby się, żeby był ;)) miesiąc maj. Magiczny miesiąc zakochanych. Dlaczego? "Chemie miłości" wyjaśnią - jak podejrzewam - psycholodzy, neurobiolodzy... Biedny maj - dyskryminowany, bo nie ma w nazwie litery "r". Ale jaka miłość, skoro:
"... kochasz 
a zawiało śniegiem" 
 (Teresa Ferenc, Kochasz)
"Gramy dalej" - Republika

before next summer: memoirs...

looking for the cheapest ticket to Rome

(fot. http://www.flickr.com/photos/philograf/3870608542/in/faves-37444014@N08/)

Otwarte drogi

 Iść, ciągle iść w stronę Słońca... 

Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres
iść ciągle iść tak bez końca
Witać jeden przebudzony właśnie dzień
Wciąż witać go, jak nadziei dobry znak
Z ufnością tą, z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak

Iść ciągle być w tej podróży
Którą ludzie prozaicznie życiem zwą
Iść, ciągle iść jak najdłużej
Za plecami mieć nadciągającą noc
Z najprostszych słów swój poranny składać wiersz
W kolorach dwóch raz zobaczyć to co niewidzialne jest

Iść, ciągle iść, trafiać celnie
W zawianej piaskiem trawy ślad
Być sobą być niepodzielnie
Oczami dziecka mierzyć świat
Iść, ciągle iść w stronę słońca
W stronę słońca aż po horyzontu kres

(2+1) 

fot. http://www.flickr.com/photos/haoz/3512288106/in/faves-37444014@N08/

Iść, ciągle iść w stronę słońca W stronę słońca aż po horyzontu kres iść ciągle iść tak bez końca Witać jeden przebudzony właśnie dzień Wciąż witać go, jak nadziei dobry znak Z ufnością tą, z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak Iść ciągle być w tej podróży Którą ludzie prozaicznie życiem zwą Iść, ciągle iść jak najdłużej Za plecami mieć nadciągającą noc Z najprostszych słów swój poranny składać wiersz W kolorach dwóch raz zobaczyć to co niewidzialne jest Iść, ciągle iść, trafiać celnie W zawianej piaskiem trawy ślad Być sobą być niepodzielnie Oczami dziecka mierzyć świat Iść, ciągle iść w stronę słońca W stronę słońca aż po horyzontu kres